تحقیقات٬ از آثار مثبت گفت و گو کردن با کودک حکایت دارند. گفت و گو٬ نه تنها در مواردی که اختلاف نظری وجود دارد٬ بلکه در مورد مسایل عادی و هر اقدامی که انجام می دهید٬ موجب رشد فکری کودک و کاهش تنش های رفتاری او می شود.
از کودک تان انتظار دارید تا موقع عصبانیت٬ یا در مهمانی یا هنگام درخواست چیزی از کسی٬ چطور رفتار کند؟ کودک٬ شما یا فردی را که از او نگهداری می کند الگوی خود قرار می دهد. او٬ پیش از آن که به حرف های شما توجه کند٬ از رفتارهای شما می آموزد.
اغلب برای پدر-مادر و خود کودک سخت است تا مثلا برای خوردن یک وعده غذایی در کنار هم برنامه ریزی کنند. اما معمولا این٬ ساده ترین خواسته کودک شماست.
کودکی که از سوی پدر-مادرش توجه نبیند٬ دست به رفتارهای غیر عادی می زند تا توجه شما را جلب کند.
وجود قانون و محدودیت در خانه٬ کودکان مسئولیت پذیری را بار خواهد آورد. قطعا کودکان٬ قاعده های شما را به چالش خواهند کشید. آن ها می خواهند مطمئن شوند تا چه اندازه به قوانینی که گذاشته اید پایبندید.
گذاشتن قانونی که واقعا لازم است و بعد٬ پایبندی به آن٬ کمک می کند که کودک٬ ارزش ها و باورهای شما را بیاموزد و به آن پایبند باشد.
– از نهی کردن کودک پرهیز کنید
– از رفتار مثبتی که انجام داده تمجید کنید و آن را یادآوری و تکرار کنید
– او را بابت تکرار رفتار مثبت اش٬ تشویق کنید
– گاهی در آغوش گرفتن٬ بوسیدن یا دست کشیدن بر سر کودک٬ بهترین تشویق برای او است
برای مطالعه بیشتر و دقیق تر٬ این لینک٬ کاربردی خواهد بود.
در مطالب قبلی٬ اشاره شد که تحقیقات٬ نوع پدر-مادر با نفوذ (Authoratitative) را به عنوان نوع سالم تر ارتباط با کودک معرفی کرده اند.
آن ها در توضیح این نوع از پدر-مادر بودن٬ به تشریح روش «مثبت» تریبت کودک پرداخته اند.
رفتار مثبت تربیت کودک٬ یکی از شاخه های اصلی این روش است.